عشق واقعی و دوپامین

مطلب عشق نیلوبلاگ مطلب واقعی نیلوبلاگ و مطلب دوپامین نیلوبلاگ

نوشته مهدی اصغرپور

با بررسی بسیاری از آمارها، متوجه میشویم که اکثر مشکلات بین زوجها (و همینطور طلاق) بعد از سال سوم زندگی مشترک اتفاق می افتد. اما سئوال اینجاست که چرا بعد از گذشت این دوره (گاهی کمتر و گاهی بیشتر) زوجین متوجه تفاوت ها و اختلافات عقیده، سلیقه و دیدگاههای بین خود می شوند؟ و چه عاملی باعث می شود در ماههای ابتدایی متوجه این اختلافات نشده و به عبارتی تصور کنند که برای هم ساخته شده اند؟

برای پاسخ به این سئوال لازمست نگاهی به فعالیت هورمون هایی بیندازیم که در مغز انسان ترشح می شوند. یکی از کلیدی ترین هورمون هایی که در مغز انسان ترشح می شود، دوپامین است. هورمونی که وظیفه آن ایجاد حس رضایتمندی پس از انجام وظیفه ای خطیر است. مثل حسی که بعد از دریافت جایزه، برنده شدن در یک مسابقه، قهرمان شدن در یک تورنمنت به شما دست می دهد. این هورمون باعث می شود که شما بعد از حل یک مشکل احساس موفقیت و رضایتمندی پیدا کنید.

اما این هورمون همیشه به سود شما عمل نمی کند. با بررسی ماهیت این هورمون، دانشمندان متوجه شباهت عملکرد آن به عملکرد کوکایین در مغز شدند. به عبارت دیگر، همان حس " شور و نشئه ای" که با مصرف کوکایین در مغز بوجود می آید با ترشح دوپامین نیز حاصل می شود منتها بحث سر مقادیر ترشح آن در مغز می باشد.

قطعا با حل یک مشکل، برنده شدن در یک تورنمنت یا یک مسابقه ، مقادیر زیادی از این هورمون در مغز ترشح نمی شود و به همین دلیل است که با گذشت یک روز یا چند ساعت لذت ان موفقیت به فراموشی سپرده شده و شما در پی چالشی دیگر خواهید رفت. اما برخی اتفاقات باعث آزاد شدن غیرطبیعی این هورمون در مغز می شوند. چیزهایی مثل اعتیاد (به مواد مخدر، الکل، پورن و خودارضایی)، رابطه جنسی و..."عاشق شدن" ...بله! عاشق شدن!

در روزهای نخست آشنایی یا به اصطلاح عاشق شدن، میزان ترشح این هورمون در مغز به نحو چشمگیری بالاست. اینقدر بالا که شما جز معشوق چیزی را نمی بینید. هر لحظه دلتان برای او تنگ می شود. می خواهید تمام لحظات کنار او باشید. هیچیک از ایرادات و نکات منفی او را نمی بینید ...

اما با گذشت زمان، مغز برای به تعادل در اوردن سطح هورمون ها،  ترشح بیشتر دوپامین در مواجه با این محرک را کنترل می کند ( وقتی شما به چیزی اعتیاد دارید هم اتفاق مشابهی می افتد و دقیقا به همین دلیل است که 6 ماه بعد از اعتیاد، دیگرهرگز نمی توانید لذت نخستین تجربه خود را تکرار کنید چون مغز شما دیگر به ان محرک با آن شدت واکنش نشان نمی دهد و طبعا دوپامین با ان اندازه آزاد نمی کند). البته این کنترل ترشح میزان هورمون، پروسه ای بطئی است و یک شبه اتفاق نمی افتد. در برخی ممکن است 1 سال و برخی دیگر تا 7 سال زمان ببرد. برای همین با گذشت تقریبی 3 سال و با نرمال شدن سطح ترشح دوپامین در مغز، همصحبتی با شریک زندگی به اندازه روزهای ابتدایی جذاب و شورانگیز نیست، دوست دارید هر از گاهی از هم فاصله بگیرید و چشمتان به نقاط منفی و ایرادات پارتنر زندگیتان باز می شود. پس چیزی که بیش از عاشق شدن مهم است، عاشق ماندن است. اگر بعد از نورمال شدن سطح دوپامین در مغز، هنوز همسرتان را دوست دارید و علیرغم تمام نقاط منفی و مشکلات، هنوز تنها کسی از جنس مخالف است که به او کشش جنسی دارید، بدانید که عشق واقعی را یافته اید...پس مفت از دستش ندهید...

داستان و دیگر هیچ...