پیروزی ترامپ در انتخابات پیامهای متعددی با خود به همراه داشت...یکی از این پیامها فارغ از مقوله های سیاسی، بر می گردد به مسئله جنسیت...اینکه جامعه مرد سالار آمریکا ورود نخستین زن رئیس جمهور تاریخ به کاخ سپید را بر می تابد یا خیر؟ مسئله زمانی شکل بغرنج تری به خود می گیرد که خانم کلینتون با ضعیف ترین رقیب ممکن از نظر وجهه سیاسی روبرو بود و بیش از همیشه به موفقیت احتمالی نزدیک...رقیبی که برعکس خانم کلینتون هیچ رزومه قدرتمندی در زمینه فعالیت سیاسی نداشت...نه همسرش دو دوره ریاست کاخ سفید را عهده دار بود، نه خود چون کلینتون سابقه حضور در کابینه بعنوان وزیر امور خارجه را داشت...در عوض تا می توانست با صحبت های عجولانه، شتابزده، نسنجیده، جانبگرایانه و از همه بدتر میساجنیستی (زن ستیزانه) آب در آسیاب دشمن می ریخت...و اگر کلینتون واقعا می خواست پیروز شود، الان وقتش بود...چرا که رقیب او این بار نه ال گور بود، نه بوش، نه کری و نه حتی بیل کلینتون دوست داشتنی...شاید الان بهترین فرصت برای هیلاری بود تا یک بار برای همیشه از سایه سنگین اسم کلینتون بعنوان یک سیاست مدار بیرون خزیده و شخصیت سیاسی مستقلی برای خود دست و پا کند...( گرچه هنوز هم تعداد زیادی از متخصصین معتفدند در پس تمام تفکرات سیاسی هیلاری، بیل پنهان شده)
در دوره قبل هم جامعه آمریکا روی خوشی به سر کار آمدن یک رئیس جمهور زن نشان نداد آنجا که از میان نخستین رئیس جمهور زن تاریخ آمریکا و نخستین رئیس جمهور سیاهپوست تاریخ، مسئله نژادپرستی را هضم کرد و آن دیگری را برنتابید...شاید همان موقع بهتر بود که حزب دموکرات سیاست بهتری را در کاندیداتوری مجدد خانم کلینتون دنبال کرده و لااقل اجازه دهد برنی سندرز در انتخابات نهایی شرکت کند...
حالا لااقل چهار سال فرصت داریم از حضور دیوانه سرخوشی مثل ترامپ لذت ببریم...بدون شک شنیدن اظهار نظرهای جاهلانه او لذتی کمتر از شنیدن بیانات نمونه وطنی وی نخواهد داشت...
اما فارغ از این همه بپذیریم که لااقل ترامپ یک نابغه اقتصادی است حتی اگر حقیقتا دیوانه باشد...
ما را در سایت داستان و دیگر هیچ دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 213